I. 4. Cribro aquam haurire. lx

Κοσκίνῳ ὕδωρ ἀντλεῖ ἢ ἐπιφέρει, id est Cribro aquam haurit. Quod etiam in obliviosos non inconcinne dicetur. Plautus in Pseudolo :

Non pluris refert quam si imbrem in cribrum geras.

Id autem olim inter ἀδυνατώτατα habitum vel illud est argumento, quod inter prodigia refertur Tucciam virginem Vestalem aquam cribro tulisse anno ab urbe condita sexcentesimonono teste Plinio lib. XXVIII, cap. II. Cujus meminit Dionysius Halicarnasseus libro Romanarum antiquitatum secundo. Sumptum a fabula Danaidum puellarum, quas Plato scripsit apud inferos hoc poenae genus pendere, ut assidue aquam in dolium pertusum vasis item pertusis inferant. Alciphron in epistola Galeni ad Cyrtonem : Καὶ τὸ λεγόμενον δὴ τοῦτο εἰς Δαναΐδων τοὺς ἀμφορέας ἐκχέομεν πίθους, id est Ac juxta proverbium Danaidum dolium amphoras in Danaidum dolia infundimus. Lucianus in Timone : Ὥσπερ ἐκ κοφίνου τετρυπημένου, id est Tanquam e cophino perterebrato. Effertur et hunc ad modum : Εἰς πίθον τετρημένον ὕδωρ ἀντλεῖς, id est Dolium pertusum In dolium pertusum aquam hauris. Plautus in Pseudolo :

In pertusum ingerimus dicta dolium, operam ludimus.

Index Adagiorum