III. 6. Post bellum auxilium. xvii

Μετὰ τὸν πόλεμον ἡ συμμαχία, id est Post bellum suppetiae. Quoties serius adhibetur remedium. Refertur a Suida. Est aut certe usurpatum a Diogene Cynico. De quo Laertius hujusmodi fabulam narrat : Adulescens quispiam jactantior nuper uxore ducta titulum hujusmodi inscripsit aedibus suis :

Ὁ τοῦ Διὸς παῖς Καλλίνικος Ἡρακλῆς

Ἐνθάδε κατοικεῖ, μηδὲν εἰσίτω κακόν,

id est Jovis filius Callinicus Hercules hic habitat, ne quid introeat mali. Diogenes adscripsit : Μετὰ τὸν πόλεμον συμμαχία, id est Post bellum auxilium, videlicet indicans jam tunc receptum in eas malum, cum ipse malus immigrasset. Convenit cum Platonico illo, quod alibi commemoravimus, Μετὰ τὸν πόλεμον ἥκειν, id est Post bellum adesse. Brutus in epistola ad Lycios : Αἱμηχαναὶ ὑμῶν μετὰ τὸν πόλεμον, ὡς ἡ παροιμία, ἐκομίσθησαν, id est Machinae vestrae post bellum, ut habet proverbium, allatae sunt. Item in epistola ad Myrenses : Ἡ γὰρ ἐν πολέμῳ Βραδύτης ἶσον ἔχει τῷ μηδ᾿ ὅλως γενομένῳ τὸ ἄπρακτον, id est Nam tarditas in bello perinde est, ac si nihil omnino sit factum, quod frustra factum est. Quintilianus in declamatione cadaveris pasti duas habet sententias non absimiles proverbio : Quid quod medicina mortuorum sera est ? Quid quod nemo aquas infundit in cineres ? Sic indicat serum remedium, siquidem aegroto mortuo sero venit medicus et aedibus in cinerem redactis sero infunditur aqua.

Index Adagiorum