I. 2. Jugulare mortuos. liv

Huic simile videtur Jugulare mortuos, pro eo quod est : insectari defunctos et pugnare cum iis qui jam extincti sint. Translatum a bellis, in quibus ignavum ac ridiculum sit prostratos atque interfectos jugulare, rursus cum vivis congredi, forte. Refertur a Laertio in Menedemo. Is Bionem, cum divinos studiose insectaretur, ait jugulare mortuos nimirum jam explosos et omnium sententia reprobatos. Aristophanes ἐν Ὄρνισιν scripsit Τοὺς τεθνηκότας ἀποκτείνειν, id est Defunctos occidere. Fiet lepidior metaphora si paulo longius detorqueatur. Ut si quis dicat eum jugulare mortuos qui librum impugnet a nullo non damnatum aut disputet adversus sententiam omnium suffragiis jam olim rejectam aut si quis vituperet rem omnibus per se detestatam.

Index Adagiorum